1-szy stopień wzmacniacza dwustopniowego działającego w układzie wspólna baza i OE, składa się z tranzystora w konfiguracji układu o wspólnej bazie. Stopnień drugi jest oparty na Darlingtonie, funkcjonującym w konfiguracji WE, dlatego, żeby powiększyć wzmocnienie wzmacniacza oraz jego pasmo częstotliwościowe. Człony zostały od siebie oddzielone kondensatorami, po to żeby można było w łatwy sposób wyliczyć punkty pracy poszczególnych stopni wzmacniacza. Sprzężenie zwrotne typu prądowo szeregowego wstawione pomiędzy emiterem elementu aktywnego ostatniego stopnia, a bazą pierwszego stopnia czyli elementu aktywnego T1, stwarza zwiększenie rezystancji wejścia układu, ale również spadek wzmocnienia układu, a w konsekwencji rozszerza się pasmo przenoszenia. W celu wyliczenia wielkości schematu hybrydowego π, schemat systemu układu zastępuje się jego schematem prądów zmiennych. Łączy się końcówki źródeł zasilających. Zwiera się pewne pojemności, co do których jest się pewnym, że w określonym zakresie częstotliwości odróżniają się bardzo małym modułem impedancji. W dalszej kolejności oblicza się parametry układu hybryd π, które wykorzystane będą do obliczania macierzy dla dwóch członów układu. Na bazie obliczonych punktów pracy, dla każdego z tranzystorów oblicza się szczegóły układu hybryd dla układu WE. Posiadając wyznaczone wartości części modelu hybryd oblicza się parametry macierzy hybrydowej, dla wszystkich tranzystorów osobno.